| بررسی روشهای توسعهی کماثر بشکهی ذخیره آب باران و ترانشه نفوذ در مدیریت سیلاب شهری |
| کد مقاله : 1164-IHA (R2) |
| نویسندگان |
|
پریسا جزائری1، رامین فضل اولی *2، محسن مسعودیان1، نصرالله جواهری3 1گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران 2گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری،ایران 3شرکت مهندسین مشاور آب عمران پردیسان، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| توسعه شهرنشینی در سراسر جهان و ازجمله در ایران، موجب افزایش مناطق غیرقابل نفوذ و به تبع آن افزایش رواناب و تشدید وقایع سیلاب شهری شده است. برای رفع این مشکل لازم است تا اقدامات مدیریتی مناسبی انجام شود که براین اساس در تحقیق حاضر، روشهای توسعه کماثر بشکه ذخیره آب باران و ترانشه نفوذ مورد بررسی قرار گرفته است. بهاین منظور، شبیهسازی شبکه جمعآوری رواناب سطحی موجود در منطقه دو شهرداری تهران (ایوانک) به کمک مدل کامپیوتری SWMM مورد بررسی قرار گرفته، همچنین، با استفاده از برخی از روشهای توسعهکماثر (LID)، همچون بشکه باران، ترانشه نفوذ به بررسی کاهش حجم رواناب حاصل از سیلاب و دبی اوج سیلاب پرداخته شده است. نتایج نشان داد دبی اوج سیلاب نسبت به شرایط موجود، در دوره بازگشت 10 ساله، در روش بشکه باران 22 درصد، در روش ترانشه نفوذ 29 درصد و در روش ترکیبی (ترانشه نفوذ و بشکه باران) 50 درصد کاهش داشته است. جهت بررسی اقتصادی، با در نظر گرفتن دوره بازگشت طراحی 10 ساله، نیاز است به ازای ذخیره هر یک میلیون لیتر، در روش بشکه باران 20/20 میلیارد ریال، در روش ترانشه نفوذ 68/11 میلیارد ریال و در روش ترکیبی 69/14 میلیارد ریال هزینه شود. روش ترانشه نفوذ به عنوان اقتصادیترین روش مورد مطالعه در منطقه شناسایی شد. |
| کلیدواژه ها |
| بشکه باران، ترانشه نفوذ، رواناب شهری، روشهای توسعهی کماثر (LID)، نرمافزار SWMM |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |